آخر دنیا... استرالیا

خوب بالاخره این سه شنبه اولین جلسه کلاس زبان پیش استاد خصوصی رو آغاز کردم. کلی کتاب بهم داد و شروع کردیم.استاد مهربان کلی از نحوه امتحان و اینکه در هر قسمت چطور برگزار میشه و بالاخره اینکه من برای آوردن نمره 6 در هر باند باید چند تا سوال رو درست جواب بدم رو توضیح داد و  آغاز قضیه هم از Reading بود .توی اون جلسه از 25 تا تستی که توی کتاب بود، 19 تا رو درست زدم و تقریباً وقت هم زیاد میاوردم! استاد هم کلی به بنده امیدواری داد و تعریف کرد که "هیچ مشکلی نداری و اصلاً نگران نباش." خدایا یعنی میشه؟ با اینکه تا امتحان دو ماه دیگه مونده، اما خیلی نگرانم و احساس میکنم این IELTS مثل کوه جلوی راه من ایستاده!

خوب، بالاخره دیروز ۲۴ اردیبهشت مدارک من از طریق وکیلم برای اسسمنت فرستاده شد. فعلاً باید منتظر بمونم ببینم از این خوان رد میشیم یا نه.
اما زبان. موسسه رو بیخیال شدم، هر چند که کلاسهاش جو خوبی داشت و معلمش هم خوب بود، اما ترجیح دادم که کلاس خصوصی برم. یک معلم که از طریق یکی از دوستانم معرفی شده بود. دو روز در هفته کلاس که از هفته آینده شروع میشه. کلاً هم ۲۴ جلسه تا زمان امتحانم که ۵ مرداد هست وقت دارم. راستی ثبت نام برای امتحان هم اینترنتی و از طریق سایت سازمان سنجش بود. اونم اگه دیر جنبیده بودم پر شده بود و شانس آوردم. البته وضعیتش برای ثبت نام به مراتب از وزارت علوم بهتر بود. فعلاً که در ایران غیر از این دو جا نمیشه ثبت نام کرد و امتحان داد. گزینه های بعدی کشورهای دیگه ای مثل دبی، ارمنستان و ترکیه هستند که خوب هزینه های خودشون رو دارند. خدا کنه با همین اولی قبول بشم، از وقتی امتحانهای دانشگاهم تموم شد، فکر میکردم که آخرین امتحانهای عمرم هستند... ای خدا...