آخر دنیا... استرالیا

قصه مهاجرت و خاطرات من

CO دار می شویم...

سلام

یکی از مراحل انتظار مهاجرت،‌ انتظار برای ظهور آقا (یا خانم) کیس آفیسر گرامی است که بعد از اینکه سر و کله مبارک ایشان پیدا شد، متوجه می شویم که بالاخره یک نفر مشغول بررسی پرونده شما شده است و جای امیدواری اش باقی است که مورد تحویل جات ایشان قرار گرفته اید! خوشبختانه برای ما هم این اتفاق، بعد از اینکه چهارماه و نیم از لاجمنتمون میگذشت، حادث شد و تقاضای تکمیل دوباره فرم 80 (فرم 80 شکل و شمایلش یک کمی عوض شده) در مدت 28 روز شد. ضمناً چون در این زمان،‌ از منزل قبلی به منزل جدید هم نقل مکان کرده بودیم، فرم 1022 رو هم باید تکمیل میکردم که هر سه تا فرم (دو تا 80 برای Main Applicant و همراه و یک 1022) رو تکمیل کردم و فرستادم. فعلاً دوباره در مد انتظار هستیم تا ببینیم که چه می شود...

یک نصیحت به اونهایی که دارن میان توی این راه قدم بگذارند: پروسه انتظار رو زیاد جدی نگیرید. منظورم اینه که اولویت اول زندگیتون و همه فکر و ذکرتون نشه این انتظار که همه برنامه ریزی های زندگیتون رو هم متوقف کنید که چون میخواین برین، دیگه دست به هیچ کاری نزنید! زندگی عادی تون رو بکنید که زیاد بهتون فشار و استرس وارد نشه، اینو از من به عنوان یک نصیحت و یک تجربه قبول کنید. خانم من درست بعد از اینکه تصمیم به مهاجرت گرفتیم و مقدمات اولیه اش رو انجام دادیم،‌ رفت فوق لیسانس ثبت نام کرد و قبول شد و شروع کرد به ادامه تحصیل و الان آخرهای درسش هست. این اواخر هم با اینکه میتونستیم توی همون خونه قبلی بازهم بمونیم،‌ احساس کردیم اگر خونه رو عوض کنیم و بریم محله بهتر و یک خونه بزرگتر بگیریم، توی روحیه مون تاثیر زیادی داره و این کار رو کردیم و واقعاً هم همینطور بود. خود من اون موقع بر این عقیده بودم که حتی اگر سه ماه دیگه ویزا بیاد، باز هم باید این کار رو بکنم و خونه رو عوض کنم!

+ Joe ; ٥:٥٦ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/۸/٢٤
comment نظرات ()